aus "Hohe Sommertage" von Gustav Falke
Ik bin de lütt' Boom
Een plückt sik'n Blatt,
De anner en Blöt,
De smitt se denn wag,
Und de pedd denn de Föt.
Doch hett in min' Aest
Sik'n Vagel inwahnt,
Un küßt mi de Sünn,
Un strakt mi de Mand.
Denn hev ik min Freud
Und tröst mi ok meist:
Wat helpt't, lütt' Boom,
Du steist, wo du steist.